نقش ISP ها و ارائه دهندگان اینترنت در تامین امنیت

نقش ISP ها و ارائه دهندگان اینترنت در تامین امنیت

مرزهای الکترونیکی بیش از حد تصور، تمامی مؤسسات و ارگان‌های دولتی، مشاغل و شرکت‌های خصوصی و حتی خانه‌های ما را در برگرفته است. سارقان، سیاحان، جاسوسان و سایر دولتها همواره در تلاش برای حمله به این مرزها هستند.
از آنجا که فصل مشترک تامین پیشرفت اقتصادی و حمایت از امنیت ملی، حفاظت از این مرزها می‌باشد، در سراسر جهان هیچ دولتی نتوانسته است، تصمیم بگیرند که مسئولیت امنیت اینترنت را بر دوش کدام وزارتخانه بگذارد.
با این وجود، واضح است که ارائه دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) و بطور گسترده‌تر کل بخش ارتباطات، خط مقدم دفاع سایبری هستند و باید بیش از سایرین این مسئولیت را بر عهده بگیرند.
با توجه به اینکه ارائه‌دهندگان عمده ارتباطات از راه دور و ISP ها دسترسی کاملی به شبکه‌های جهانی دارند، می‌توانند نفوذهای سایبری را در زمان شکل‌گیری و حرکت به سمت اهداف، تشخیص دهند. ISP ‌ها از قبل به پروتکل‌های معمول پایبند بوده و اتصال یکپارچه جهانی را فعال می کنند و برای اطمینان از خدمات بدون وقفه همکاری می‌کنند. آنها همچنین میزان دسترسی هرزنامه به صندوق‌های مشترکین را محدود و کاربران را از آلودگی به بات نت مطلع می‌کنند.همچنین با آژانس‌های اجرای قانون برای ممانعت از هرزنگاری کودکان ( مسدود کردن سایت‌های مستهجن کودکان ) همکاری می‌کنند.
بنابراین، چرا دولتها برای کاهش تکثیر بدافزارها و کمک به ریشه کن کردن عفونت‌ها در زیرساخت‌ها از ISP‌ ها انتظاری ندارند؟
آنچه مورد نیاز است، رویکرد و نگرشی کلی توسط دولتهای سراسر جهان است تا با اتخاذ سیاست‌ها، قوانین و چارچوب‌های نظارتی بتوانند بخش ارتباطات و ISP را پشتیبانی کنند، تا آنها امنیت لازم برای تامین اینترنت را فراهم نمایند و همچنان اینترنت بتواند یک کالای عمومی باشد.
به عنوان مثال، در قوانین بین المللی توافق شده تا ISP ها بتوانند هر زمان رایانه‌ی مشترکی آلوده گردید، به آنها کمک کنند تا ویروس‌ها ریشه‌کن شوند و با شناسایی مجرمان، مشتریان را مطلع نمایند. ISP‌ها همچنین ملزم به ارائه‌ی گزارشات آماری به دولت‌ها، آموزش در مورد تهدیدات سایبری به مشترکین و هشدار دادن به آنها در مورد خطرات مربوط به معاملات اینترنتی هستند. به طور خلاصه، یک توافق جمعی جهانی می‌تواند این اطمینان را حاصل نماید که ISP‌ها یک سرویس قابل اطمینان را ارائه دهند که از طریق آن بتوان معاملات را در کمال امنیت و آرامش و با رعایت حفظ حریم خصوصی انجام داد.
در این مورد ، فضای سایبری درست مانند سایر بخشهای اساسی است که قوانین و مقررات دولتی به حفظ استانداردهای ایمنی آنها کمک می‌کند. به عنوان مثال، در صنایع غذایی و آب، بازرسان دولتی به مشاغل، صنایع وابسته و فعال کمک می‌کنند تا باکتری‌ها و سموم را در حد قابل قبول نگه دارند. در حمل و نقل، شرکت‌های تحویل بسته و خطوط هوایی برای جلوگیری از حمل و نقل مواد خطرناک باید کالاهایی را که با آنها دست و پنجه نرم می کنند، بررسی کنند. نمونه‌های بسیار دیگری وجود دارد که در آن دولت‌ها، تصمیمات و مقرراتی را برای تنظیم منافع کلی جامعه تنظیم می‌کنند. بطور قطع امنیت سایبری نیز هیچ تفاوتی به سایر بخش‌های جامعه ندارد.

مرجع: ملیساای.هاتاوی مدیر ارشد اسبق فضای سایبری، شورای امنیت ملی ایالات متحده است. او یکی از مشارکت کنندگان Europe’s World’s Spring 2012 در بخش ویژه امنیت سایبری بود.

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *